Efteling - wagentje gratis: goed geregeld

Deze maand zijn we naar de Efteling geweest. Heel leuk. Ik maakte me van tevoren een beetje zorgen, dacht dat Indra het nooit vol zou houden om de hele dag te lopen. Hij wordt best snel moe, of liever, zijn been wordt moe. En het was de eerste dag dat ie zijn nieuwe prothese aanhad, dus hoe moest dat nou. De buggy hebben we een half jaar geleden al weggedaan, hij is er uitgegroeid.

Bij de ingang stonden wandelwagens, en na wat gesputter van Indra vond hij het eigenlijk toch wel een goed idee. We kregen hem gratis mee toen ze zijn prothese zagen. Na 10 minuten lopen was Indra moe en ging hij in het wagentje. De rest van de dag liepen we met Indra in het wagentje van attractie naar attractie. Zodra we er waren, stapte hij uit en kon hij lekker spelen. Ideaal eigenlijk.

Grotere buggy?

Thuis maar eens nagedacht. Dan toch maar een grotere buggy? Toen besefte ik dat ik niet eens meer lopend naar het winkelcentrum kan, het is gewoon te ver voor Indra en ik loop juist zo graag. Dus meteen de gemeente gebeld; het aanvraagformulier voor een grotere buggy is onderweg. Het gaat ongeveer 2 maanden duren. Daarna thuiszorg gebeld, waar ik vanmiddag nog een kinderrolstoel kon ophalen. Gratis, alleen op vertoon van mijn rijbewijs. We mogen hem 3 maanden gebruiken, zonodig kunnen we daarna verlengen. Veel mensen mopperen op onze zorgstaat, maar dit is toch wel heel handig.

Rolstoel

Je had Indra’s gezicht moeten zien. Eerst, heel even maar, vond hij het niet leuk. En toen ontdekte hij dat het wel lekker zat en dat hij ook zelf kan rijden en sturen. Alle weerstand verdween en hij had lol. En eenmaal thuis ging hij er in en er uit. Iedereen moest hem zien. En ‘s avonds moesten we natuurlijk een eindje lopen met hem in de rolstoel; hij had een kaart bij zich om ons de weg te wijzen. Af en toe op de rem om op de kaart te kijken. Hij vond het leuk.

Bekijks 

Het is wel even wennen, met een kind in een rolstoel heb je ineens bekijks en heb je ineens een kind met een handicap, terwijl het gewoon een bewegingsbeperking is. Indra kan goed lopen, maar niet zo hard en ver en lang als wij. 

Sneller moe

Ik heb geen idee hoever een kind van 5 jaar kan lopen voor het moe wordt. Ik weet het gewoon niet meer, weet niet meer hoe het met Maurijn, Timo en Rik was toen ze zo oud waren. Ik weet dus ook niet of Indra veel sneller moe wordt dan een ander kind van zijn leeftijd, maar ik denk het wel. Hij zegt ook echt dat zijn been moe wordt en vorige week in de Efteling was het ook pijnlijk en legde hij het uiteindelijk zelfs op de stang te rusten. Ik wil hem zoveel als mogelijk gewoon laten lopen, maar wil ook zelf kunnen wandelen, langer dan 15 of 20 minuten. Zijn been uitdoen als hij naar buiten gaat, wil hij niet, hij heeft echt het idee dat anderen daar een opmerking over zullen maken.

Hoe we het met de vakantie doen, weet ik niet. Of de rolstoel mee op de aanhanger of de oude buggy toch maar mee; maar dan zitten zijn benen in een vrij scherpe hoek en snijdt de achterkant van de prothese in zijn knieholte. Ideaal is anders, maar we moeten er maar aan wennen.