De operatie
Op 26 augustus is Indra geopereerd. Zijn
linkervoetje is geamputeerd. Dat was nodig omdat hij anders nooit goed zou
kunnen lopen. Hij kon al wel lopen, maar zijn voetje was misvormd en het
beenlengteverschil was te groot om te overbruggen. Daarom moesten we een
hele moeilijke beslissing nemen. En nu is zijn voetje er dus af. Het was
voor ons een heel ingrijpende gebeurtenis. We hebben afscheid genomen van
een heel onbezorgde periode van zijn leven. |
|
|
De weken voor de operatie mocht hij nog lekker veel
spelen en rondlopen. Hier sjouwt hij met zijn nieuwe knuffel 'Knorretje'
die hij speciaal van de Interpolis MarCo-collega's kreeg voor de operatie.
Je ziet hier ook goed hoe krom zijn voetje stond. Indra liep er overigens zonder problemen mee rond. |
![]() |
|
Knorretje werd meteen een vriendje. Hij moest ook
mee op de auto. Met zijn goede beentje zette hij zich af en zo reed hij
achteruit. Hij zit er ook wel eens achterstevoren op. Net onze eigen Dik
Trom! Knorretje is ook in het ziekenhuis mee geweest naar de operatiekamer. En Knorretje zat in zijn bedje toen hij wakker werd na de operatie. |
![]() |
|
Aankomst
in het ziekenhuis. |
![]() |
| Indra kreeg een ziekenhuispyjama aan. Een leuke met allemaal beestjes erop. Zijn handjes werden opnieuw verbonden omdat hij anders de pleisters met zalf eraf zou trekken. In bed mocht hij nog even spelen. | ![]() |
| Voor de operatie mocht hij nog ook even spelen in de speelkamer. Daar kon hij voor de laatste keer nog even lekker los lopen op zijn vertrouwde manier. Deze foto is genomen vlak voordat we opgeroepen werden om naar de anesthesist te gaan. Om half 10 was het zo ver. | ![]() |
| Caroline
en ik gingen allebei mee om hem naar de operatie te brengen. Alleen ik
(Marcel) ging mee met de anesthesist. Wachtend op de narcose stond Indra
in zijn bedje te springen. Hij vond het allemaal heel mooi. Allemaal
kleuren, tekeningen en plaatjes aan de muren. Twee minuten voor de
operatie zei hij 'blij, blij'. Hij wist echt niet wat er ging gebeuren. We
hebben hem wel verteld dat zijn voetje er af gehaald zou worden. Maar ja,
wat snap je daar nou van als je 14 maanden bent... Toen ik weer bij hem mocht op de uitslaapkamer was het eerste wat hij zei: 'nee hè'. Ik zei: 'jawel Indra, het is gebeurd'. Op deze foto zijn we net op de afdeling terug en houd ik hem vast om hem in de buggy te zetten. Je ziet rechts het apparaat met het infuus voor vocht en morfine om de pijn te bestrijden. |
![]() |
| En zo
ziet het eruit. De stomp, netjes ingepakt. Hij zat in de buggy omdat hij
niet mocht lopen of staan op de stomp. Als je goed kijkt zie je dat het wat gebloed heeft. Dat is normaal. Er is later een extra verband omgedaan. Indra wilde elke keer wel 'lopen, lopen'. Maar we proberen toch om de stomp te ontzien. Ik ben 's nachts bij hem gebleven, in een bed, naast zijn bedje. Hij heeft goed geslapen, ondanks alle controles en medicijnen die hij elk uur kreeg. |
![]() |
| Hier is
z'n infuus net verwijderd. Dat gebeurde om half negen. En toen moesten we
nog drie uur wachten om te kijken of hij niet te veel pijn zou hebben. En
om te kijken of hij goed zou reageren op het stopzetten van de morfine.
Eigenlijk moest hij gewoon afkicken... Ondertussen zit hij zit lekker in de buggy met een nieuw speelgoedje. De stomp is verbonden met een extra verband en een kous om ervoor te zorgen dat hij het verband niet los trekt. |
![]() |
| Om half twaalf was het eindelijk zo ver. We mochten naar huis! Hier zit hij in de buggy voor het ziekenhuis te lachen. En dat is goed om te zien. Ons kindje lacht alweer. | ![]() |
| Thuis
wilden Timo en Maurijn al weer meteen samen op de foto. Maurijn heeft
Indra's nieuwe knuffeltje Paddington vast. Nu begint de moeilijke tijd van herstel. Vanaf 3 oktober mag het verband er elke dag even af. De stomp kan dan in de Biotex om verder te genezen. We hopen dat eind oktober het werk aan de eerste prothese kan beginnen. Eén ding verheugen we ons op: als Indra straks met z'n nieuwe prothese weer lekker kan lopen! |
![]() |
| >> foto's van de genezing van de stomp >> | |